Το κτίριο
Το σπίτι που έχτισε ο Χάνσεν
Πώς δημιουργήθηκε το Musikverein: το οικόπεδο στη Ringstrasse, ο σχεδιασμός του Theophil Hansen εμπνευσμένος από ελληνικό ναό, τα εγκαίνια του 1870, το εκκλησιαστικό όργανο και οι δύο αίθουσες πίσω από την πρόσοψη.
Κλείστε τη θέση σας για τη συναυλία ↗Γρήγορη απάντηση
Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Δανό αρχιτέκτονα Θεόφιλο Χάνσεν σε οικόπεδο που παραχώρησε ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ κατά την ανέγερση της Ringstrasse το 1863 και εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου 1870. Με πρότυπο αρχαίο ελληνικό ναό, φιλοξενεί τη στενή, επιχρυσωμένη Χρυσή Αίθουσα και τη μικρότερη Αίθουσα Μπραμς. Η ακουστική του προέκυψε από τη διαίσθηση του Χάνσεν και όχι από ακουστικές μελέτες.
Μια κοινωνία και μια πλοκή
Η Gesellschaft der Musikfreunde, η Εταιρεία Φίλων της Μουσικής στη Βιέννη, ιδρύθηκε το 1812 από τον Joseph Sonnleithner, φίλο του Μπετόβεν. Προώθησε τη μουσική μέσω συναυλιών, ίδρυσε το Ωδείο της Βιέννης το 1819 και τη Wiener Singverein το 1858, και έχτισε τη δική της αίθουσα το 1870. Όταν διαμορφώθηκε η Ringstrasse το 1863, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ παραχώρησε στην εταιρεία ένα οικόπεδο για μια νέα αίθουσα συναυλιών μεταξύ Karlsplatz και Bösendorferstraße.
Ο αρχιτέκτονας
Ο Τέοφιλ Χάνσεν γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη το 1813 και μετακόμισε στην Αθήνα το 1837, όπου σχεδίασε το Εθνικό Αστεροσκοπείο και δύο από τα τρία κτίρια της λεγόμενης Αθηναϊκής Τριλογίας. Ένας Έλληνας δωρητής τον κάλεσε στη Βιέννη το 1846. Έγινε ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της Ringstrasse και το πιο γνωστό έργο του εκεί είναι το κτίριο του Κοινοβουλίου, επίσης ντυμένο ως αρχαίος ναός. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του βαρόνου το 1884 και πέθανε στη Βιέννη το 1891.
Ένας ναός για τη μουσική
Ο Χάνσεν σχεδίασε το κτίριο σε νεοκλασικό ρυθμό αρχαίου ελληνικού ναού, με μια αίθουσα συναυλιών και μια μικρότερη αίθουσα μουσικής δωματίου κάτω από την ίδια στέγη. Η γερμανική Wikipedia αναφέρει ότι οι κολόνες, οι καρυάτιδες και τα ανάγλυφα του αετώματος υποβάλλουν τη σκέψη πως πρόκειται για ναό χτισμένο για τη μουσική. Το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου 1870. Ένας μεγάλος δωρητής, ο βιομήχανος και φιλελεύθερος πολιτικός Nikolaus Dumba, έδωσε το όνομά του σε κοντινό δρόμο, ενώ μνημονεύεται και ένας ακόμη, ο Simon Sinas.
Η Χρυσή Αίθουσα
Η Μεγάλη Αίθουσα, γνωστή ως Χρυσή Αίθουσα, έχει μήκος 49 μέτρα, πλάτος 19 και ύψος 18, με 1.744 θέσεις και χώρο για 300 όρθιους. Η ζωντανή ακουστική της οφείλεται κυρίως στη διαίσθηση του Hansen, καθώς δεν μπορούσε να βασιστεί σε μελέτες αρχιτεκτονικής ακουστικής. Το στενό σχήμα «κουτιού παπουτσιών», οι παχείς γύψινοι τοίχοι και οι πολλές ανακλαστικές και διαχυτικές επιφάνειες προσφέρουν ισχυρές πλευρικές ανακλάσεις και έναν θερμό, πλούσιο και καθαρό ήχο. Εδώ δόθηκε το Skandalkonzert του 1913, και εδώ φιλοξενείται η ετήσια Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία.
Το εκκλησιαστικό όργανο
Η γερμανική Wikipedia καταγράφει ότι η κοινότητα επέλεξε τον Γερμανό κατασκευαστή εκκλησιαστικών οργάνων Friedrich Ladegast, ο οποίος προσέφερε ένα όργανο με 44 στοπ σε τρία χειριστήρια και πετάλι, και ότι ο Ladegast παρέδωσε το ολοκληρωμένο έργο τον Νοέμβριο του 1872. Ο Anton Bruckner έδωσε το πρώτο ρεσιτάλ οργάνου εκείνη τη χρονιά. Το σημερινό όργανο εγκαταστάθηκε το 1907 από την αυστριακή εταιρεία Rieger, την οποία θαύμαζαν μουσικοί όπως ο Franz Schmidt και ο Marcel Dupré, και ανακατασκευάστηκε το 2011.
Η Αίθουσα Brahms
Η δεύτερη μεγαλύτερη αίθουσα του κτηρίου ήταν γνωστή απλώς ως η μικρή αίθουσα μέχρι το 1937, όταν ονομάστηκε προς τιμήν του Johannes Brahms, ο οποίος είχε διοριστεί μουσικός διευθυντής της εταιρείας το 1872. Στους προκατόχους του στη θέση αυτή περιλαμβάνονταν οι Carl Heissler και Anton Rubinstein, ενώ μεταγενέστεροι διευθυντές ήταν οι Wilhelm Furtwängler, Herbert von Karajan και Gustav Mahler. Η αγγλική Wikipedia χαρακτηρίζει την Αίθουσα Brahms ως αίθουσα ελληνικής αναγεννήσεως, επαινώντας την για τη γαλήνη και τη λιτή μεγαλοπρέπειά της.
Τι κρύβεται από κάτω
Το 2001 οι Αυστριακοί αρχιτέκτονες Wilhelm Holzbauer και Dieter Irresberger ανέλαβαν τον σχεδιασμό τεσσάρων νέων αιθουσών κάτω από τη Χρυσή Αίθουσα, με σύμβουλο ακουστικής τον Karl Bernd Quiring. Η υπόγεια επέκταση ολοκληρώθηκε το 2004 και πρόσθεσε τις Αίθουσες Γυαλιού, Μετάλλου, Ξύλου και Πέτρας, που χρησιμοποιούνται για συναυλίες, διαλέξεις και δεξιώσεις. Δεν είναι οι αίθουσες του εισιτηρίου αυτής της σελίδας, το οποίο αφορά τις δύο αρχικές αίθουσες του σπιτιού του Hansen.
Πηγές